پایگاه اطلاعات بیماری شناسی گیاهی دانشگاه آزاد اسلامی دزفول

 

http://www.ca.uky.edu/entweb/bydv1.gif

ویروس (BYDV)گسترده ترین و خسارت زا ترین بیماری غلات در جهان می باشد.

این ویروس گندم جو یولاف و گراس ها را آلوده میکند و این یروس بذرزاد نمی باشد.

 BYDV    نیازمند بافت گیاهی زنده برای زنده ماندن است و نمی تواند در خاک و کاه وکلش زنده باقی بماند.

    آلودگی در گیاه محدود به فلوئم می باشد زمانی که شته ویروس را بعد از تغذیه کردن از فلوئم یک گیاه آلوده کسب میکند با تغذیه از گیاه سالم ویروس  را گیاه منتقل می کند تا سیکل زندگی آن کامل شود.

    چند نژاد مشخص BYDV در غرب استرالیا شناسایی شده که این چند نژاد از نظر سهولت انتقال توسط گونه های ناقل شته و شدت خسارت متفاوت هستند.

http://ipm.illinois.edu/diseases/series100/rpd101/101-4.gif



چرخه بیماری:

 

ویروس BYDV در گیاهان یک ساله، چند ساله و در شته‎های ناقل، پایدار است. شته‎ها روی علف‎های هرز و یا گیاهان خودرو زمستان گذرانی می‎کنند و در بهار به‎صورت حشره بالغ فعال می‎شوند. بیش‎تر شته‎های بالدار باعث انتشار بیماری می‎گردند. هنگام تغذیه بال شته از بین می‎رود و انتقال از گیاه به گیاه دیگر به کندی صورت می‎گیرد. شته‎ها به کمک باد تا صدها مایل نیز حرکت کنند. آلودگی‎های پاییزی در گندم جدی‎تر است. گیاهان تلقیح شده به طور سیستمیک آلوده شده و ظرف 2 هفته در دمای 20 درجه و همچنین ظرف 4 هفته در دمای 25 درجه علایم بیماری را بروز می‎دهند، ولی در بالای 30 درجه به هیچ عنوان علایم دیده نمی‎شود؛ از طرف دیگر دمای خنک برای ظهور علایم ضروری است.

علائم بیماری:

 

علائم BYDV می تواند با علائم ناشی از کمبودهای غذایی  آب گرفتگی یا استرس های دیگر که باعث زرد شدن  سرخ شدن و رگه رگه شدن برگها می شوند با هم اشتباه گرفته می شوند وتشخیص قطعی ویروس با تست سرلوژی به روش الیزه و یا بررسی انتقال ویروس به  وسیله ی شته ها امکان پذیر می باشد.

علائم برگی در گندم و جو و یولاف متفاوت است. شدت علائم بستگی به سن گیاه   شرایط محیطی    نژاد BYDV   و واریته غلات دارد.


 

در جو آلودگی باعث زرد شدن برگها به خصوص برگهای مسن تر و نوارهای زرد روشن بین رگبرگهای برگ همراه با لکه های نکروتیک در برگهای جوان می شود.

در تعدادی از واریته ها قرمز شدن نوک برگها توسعه پیدا می کند.

 

گیاهانی که در ابتدای آلودگی آلوده می شوند از رشد کردن متوقف می شوند و محصولات آنها تا80 درصد کاهش می یابد و به علاوه بذرهای پلاسیده نیز افزایش می یابند اما اگر گیاه در اواخر رشد آلوده شود محصول 10 تا 20 درصد کاهش پیدا می کند.

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/archive/9/9a/20080219033522!Barley_Yellow_Dwarf_Virus_in_wheat.jpg

عامل بیماری:

 

ویروس عامل بیماری یک LUTEOVIRUS و پلی هدرال است که به وسیله شته های غلات منتقل می شود.  شته ها عمدتا در پاییز و بهار روی غلات مهاجرت می کنند اما توسعه آنها در پاییز مهمتر است چرا که الودگی اولیه می تواند روی محصولات غلات به شدت اثر بگذارد.


شته های ناقل:

 

   بیش از 20 گونه شته ناقل این ویروس است .در غرب استرالیا ویروس عمدتا توسط

 شته ی یولاف Rhopalosiphum padi و

 شته برگ ذرت   Rhopalosiphum maidis

شته بذر  Sitobion sp و

 2 شته غلات یعنی Rhopalosiphum ihnwsertum

R.rufiabdominalis  می باشد.

کنترل بیماری:

 

1-بهترین راه کنترل BYDV کاشت واریته های مقاوم واجتناب از کاشت واریته های حساس است.  

 

2-تاخیر در کشت و عدم بذر کاری در اواخر تابستان یا اوایل پاییز

3- کنترل شیمیایی بر علیه شته ها زمانی صورت میگیرد که شته ها در محصول برای اولین بار مشاهده شوند.


[ ۱۳٩٠/٢/۱٩ ] [ ٥:۳۱ ‎ب.ظ ] [ مهندس ابراهیم قمی ]
درباره وبلاگ

با سلام این وبلاگ به منظور کمک به یادگیری هرچه بیشتر دانشجویان و علاقه مندان به رشته بیماری شناسی گیاهی ایجاد شده و اکثر مقالات موجود توسط دانشجویان رشته گیاه پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی دزفول گردآوری شده اند.
امکانات وب